Neem ook een kijkje in het archief, daar kun je nog meer persoonlijke logjes vinden! 

Het archief vind je door naar beneden te scrollen en aan de linkerkant te kijken. Daar kun je logjes bekijken op maand en op rubriek. 

Het is wel een teleurstelling natuurlijk, bruine prinsesje heeft al genoeg meegemaakt het laatste jaar en dan komt dit er ook nog eens bij en dan denk ik bij mezelf waarom nu weer bij haar! Maar die vraag laat ik dan alweer snel los, het heeft niet echt zin om te denken in het “waarom” het heeft meer zin om te denken aan hoe te zorgen dat ze er niet ziek van gaat worden en dat ze gewoon een vrolijk oud hondje kan gaan worden. Want 3 jaar is natuurlijk veels te jong voor al die ellende, ik hoop dan ook dat er vanaf nu een beetje rust gaat komen in haar knappe lichaampje!

Ik heb het momenteel ook best druk, zowel met de honden als met mezelf. Omdat ik al weken lang met een migraine loop die niet meer weg gaat en waar ik echt 24 uur per dag last van heb heeft de huisarts me doorverwezen naar een Neuroloog. Voor die tijd moet ik ook weer naar een Reumatoloog omdat mijn pijn zo verslechterd dat er opnieuw getest moet gaan worden op reuma. Ook kreeg ik vorige week te horen dat Ziva haar onderzoeken niet positief waren. Ze heeft bijna zeker last van nierproblemen en over twee weken zal er verder besproken gaan worden wat de plannen nu zijn. De specialist die ik sprak drong aan op een nierpunctie maar dit zie ik niet zitten omdat Ziva dan onder narcose moet. Omdat Ziva de ziekte van Addison heeft is een narcose erg riskant (ook kans dat ze daar niet uit komt) dus zoiets zou ik alleen doen als het echt, maar dan ook echt niet anders kan! Ik wil dus met mijn vaste specialist gaan bespreken wat nu precies de uitslagen inhouden en of er ook nog andere onderzoeksmogelijkheden zijn.

Ik neem dus gewoon een logpauze “A la Nantastic” en jullie gaan me zeker horen, ik hobbel zo nu en dan gewoon even gezellig bij jullie langs en de mensen die ook in mijn hyves aanwezig zijn weten dat ik daar altijd wel te vinden ben. En, als er belangrijk nieuws is, of ik heb gewoon iets leuks te vertellen, dan komt dat uiteraard meteen hier te staan! Jullie hoeven dus niks te missen van mijn leventje, alleen zal het in wat mindere mate online te vinden zijn.

Ik wens jullie allemaal een hele fijne Koninginnedag toe , maak er iets leuks van en geniet van het zonnetje zodra die weer te zien is!

Gisteren met Ziva weer op bezoek geweest in de Dierenkliniek van Gent. Omdat er een echo gemaakt moest worden moesten we er dit keer al om 09.00 zijn dus we vertrokken al om 07.00 hier thuis. Normaal slaap ik heel erg laat, maar dit keer was ik maar eens vroeg naar mijn bed gegaan. Vanwege mijn nachtritme kwam ik gewoon niet in slaap, ik zag het 04.00 worden op de wekker en was dus niet zo blij dat na 2 uur mijn wekker al ging. Na een snelle douche en wandelronde met Dico en Ziva kroop ik vol frisse moed de auto in. Even later kwam ook paps aanrijden, hij parkeerde de auto en stapte bij mij in. Een kopje koffie halen bij de mac donalds zat er dit keer niet in onderweg, deze schijnt pas om 09.00 open te gaan *snik*! Zonder koffie en met een flesje water van de benzinepomp zette we de weg naar de dierenkliniek voort. Dico en Ziva wisten volgens mij alweer wat er ging komen, Ziva was erg rustig maar Dico liet zo nu en dan eens een flinke neusfluit horen achterin. Bij de kliniek aangekomen stonden er al super veel auto’s maar gelukkig bleek het in de kliniek zelf minder druk te zijn. Een leuke bruine labrador zat er, Dico snuffelde er even aan waarna hij weer even liet horen dat hij ook aanwezig was. De vrouw met de labrador kwam ook uit Nederland, ze had op advies van haar dierenarts een afspraak in Gent gemaakt omdat haar dierenarts geen voorstander was van Utrecht. De specialist kwam in de wachtruimte even vertellen dat ze een spoedoperatie had en dat ze daarom zelf niet de onderzoeken bij Ziva kon doen, beetje jammer was het wel, ik vertrouw haar namelijk volkomen en als er dan ineens een vreemde arts met je hond aan de gang gaat is dat toch even vreemd. Een mannelijke arts onderzocht Ziva waarna ze op de behandeltafel werd gelegd zodat ze haar bloeddruk konen gaan meten. Na meerdere metingen (ze willen 3 keer dezelfde uitslag hebben) bleek Ziva haar bloeddruk toch te hoog te zijn. Dit zien ze bij honden met nierproblemen, maar later vertelde de specialist ook dat ze over de bloeddruk zich nog geen zorgen maakte, als een hond wat gespannen is dan is de bloeddruk namelijk ook hoger. We mochten weer even plaats nemen in de wachthal waarna Ziva door twee verpleegsters werd opgehaald om naar de echoruimte te gaan, we mochten daar niet bij aanwezig zijn. Het wachten duurde best lang en je gaat jezelf dan toch zorgen maken, er kwam een vrouw bij ons zitten met een hele lieve hond, daar hebben we een hele poos mee zitten praten waardoor de tijd gelukkig toch wat sneller voorbij ging. Toen Ziva terug kwam was ze gelukkig gewoon vrolijk en oogde ze niet alsof ze iets ergs had ondergaan. Ook hadden ze gelukkig Ziva haar buik maar aan 1 kant kaal geschoren en niet aan twee kanten, het valt dus nu gelukkig bijna niet op. De vrouw die haar terug bracht vertelde dat alles goed was gegaan, ook de blaaspunctie was goed gegaan en ze liet de spuit zien met de hoeveelheid urine die ze uit de blaas hadden gehaald. Even later kwam onze eigen specialist ons halen, ze was inmiddels klaar met de spoed operatie en kon daardoor ons toch de bevindingen van de onderzoeken vertellen. Op de echo was te zien dat Ziva haar nieren wat verkleurd waren, dit kan toch ook weer een teken zijn dat haar nieren niet goed werken. Haar bijnieren waren dit keer ook helemaal niet meer te zien, dit verklaard ook meteen waarom haar bloedbeeld zo moeilijk goed te krijgen is en we elke keer de medicatie moeten verhogen. Toen Ziva een jaar geleden in de kliniek kwam waren haar bijnieren nog goed te zien op de echo, nu een jaar later zijn ze dus helemaal verschrompeld en niet meer te zien. Dit is een bekend verschijnsel van de ziekte van addison en bevestigd dit alleen maar de diagnose die ze een jaar geleden hebben gesteld.

Ziva haar urine zal nu helemaal onderzocht worden, ze gaan kijken of er nu weer heel veel eiwitten te zien zijn en ook zetten ze het op kweek om te kijken of er bacteriën te zien zijn. Ook is er bij Ziva erg veel bloed afgenomen, deze gaan ze weer onderzoeken op die speciale vetten die ze vorige keer zagen in het bloed, Ziva was nu helemaal nuchter, dus als ze die vetten weer in het bloed zien zal dat wellicht weer een teken zijn van een nierprobleem. Verder gaan ze het bloed op nog veel meer dingen testen waardoor ze een goed beeld kunnen gaan krijgen of Ziva echt nierfalen heeft of dat er misschien toch sprake is van een ontsteking.  Het is dus nu even afwachten, iets wat toch wel spannend is. Je hoopt heel erg op goed nieuws, maar de specialist leek zelf al uit te gaan van nierproblemen. Ze baseerde dit volgens mij vooral op de verkleuring van de nieren. Wel vertelde ze dat als Ziva echt nierfalen blijkt te hebben dat we er wel op tijd bij zijn,  maar dan nog zal Ziva heel veel medicatie moeten gaan slikken en op een speciaal dieet moeten. Ze zal dan wel voor de rest van haar leven nierpatiënten blijven.  Zelf probeer ik toch positief te blijven, ik vind Ziva namelijk helemaal niet ziek ogen, natuurlijk het beestje is wel ernstig ziek maar door de medicijnen die ze krijgt doet ze het geweldig goed. Het is dat ik weet dat ze ongeneselijk ziek is, maar een vreemde zou dat niet aan haar kunnen zien. Nu ze niet meer elke dag prednison hoeft te slikken ziet haar vacht er ook weer super mooi uit, ze glimt weer en is levendig en vrolijk.

Het is dus even afwachten op wat er komen gaat, ik merk wel dat ik wat gespannen ben, je maakt jezelf toch zorgen en ik hoop dus dat er snel meer duidelijkheid gaat komen.

Ik wil iedereen bedanken voor alle lieve reacties, zowel hier als op hyves en privé via mail en sms. Het voelt erg fijn dat er mensen meeleven en laten weten dat ze aan je denken! Het waren twee hectische weken en ik ben blij dat ik nu even op adem kan komen.

Ik wens iedereen een heel fijn weekend toe, geniet van het weer en de lieve mensen om je heen!

Ik ben helemaal happy met mijn nieuwe liefde, de Sony Ericsson C905. Het telefoontje ligt heerlijk in de hand, mede door de zachte achterkant (bijna verslavend) en het open en dicht schuiven gaat ook erg soepel. Ik vind het menu echt ideaal werken, beter dan de Nokia vind ik zelf, maar dat zal vast persoonsgebonden zijn. De mediaspeler is echt helemaal geweldig, het slaat ook alle muziek netjes op in verschillende thema’s zoals, artiest, album en tracks en het geluid is echt heel erg goed. De fotocamera is echt werelds, maakt super mooie foto’s en tevens in het donker erg mooie en heldere kwaliteit. Ik had als proef even een foto gemaakt in mijn slaapkamer midden in de nacht zonder licht aan. Toen ik de foto de dag erna bekeek op de computer leek het wel of de foto gewoon overdag was gemaakt. Er zit dus echt een hele goede flitser op. Ik heb nu ook onbeperkt internet bij mijn abonnement genomen,  ook dit werkt erg goed op mijn mobieltje.  Ik ben echt heel erg tevreden en heb er tot nu toe nog altijd geen spijt van dat ik niet meer voor een Nokia heb gekozen, ik ben toch echt wel een Sony Ericsson liefhebster en ik hoop er nog heel erg lang plezier van te hebben.  

***

Ik kreeg Vrijdagmiddag telefoon van de specialist in Gent. Het urineonderzoek van Ziva was niet goed, in haar urine was erg veel eiwitten te zien. Dit kan twee oorzaken hebben, ze kan een urineweginfectie hebben maar ook is er een kans dat ze nierproblemen heeft. Er is al vaker in Ziva haar bloed een bepaalde vet gezien, dit zien ze ook vaak bij honden met nierproblemen. Maar bij bloedonderzoek Donderdag waren er niet te weinig eiwitten in het bloed te zien, dit  is vaak wel het geval als een hond nierproblemen heeft. Om nu uit te zoeken waar die hoge eiwitgehalte in haar urine vandaan komt moet ze Vrijdag weer terug naar Gent. Ze gaat dan een groots onderzoek krijgen met een echo (arme ziel, moet weer haar buikje helemaal kaal geschoren worden), een blaaspunctie (met een naald prikken ze dan door de buikwand heen in de blaas en trekken er dan steriele urine uit) en haar bloeddruk zal opgemeten worden. Weer een spannende periode dus, ik hoop zo dat het geen nierproblemen zijn, dat  zou echt heel slecht nieuws zijn!

Ik ga jullie op de hoogte houden!

Toen we aan het wachten waren op de uitslag van het bloed kwam de dermatoloog even naar Dico en Ziva kijken. Ze blijken een droge bacteriële infectie te hebben en moeten daar nu alle twee medicatie voor gebruiken. Ze hebben antibiotica zalf , antibiotica tabletten en zinc tabletten, hiermee zou er verbetering op moeten gaan treden. Sommige honden kunnen door de zinc gaan braken, als dat gebeurd moet ik telefonisch even contact opnemen.  De uitslag van Ziva haar urine en verdere bloedonderzoek  krijg ik te horen zodra het binnen is en ze zal bellen als er bijzondere dingen te zien zijn.  Ziva doet het verder gelukkig heel erg goed en ik ben blij dat we er nu weer op tijd bij waren, want als het afwijkende bloedbeeld later was ontdekt had ze wel weer klachten kunnen krijgen.

Onderweg gelukkig geen oponthoud en omdat het al laat was even een hapje gegeten onderweg. Eenmaal thuis hobbelde Dico op het gemakje richting bed, en hij ligt al de hele avond te slapen. Net even een plasje gedaan buiten en nu voldaan liggen te knabbelen aan een bot. Ziva daarin tegen ligt nog in een diepe slaap, het was dan ook een drukke dag voor ons allemaal.

Over 6 weken weer opnieuw een bezoekje aan de kliniek in Merelbeke, gelukkig zien we het niet als een straf en maken we er altijd maar een dagje uit van…

Ik voel gewoon aan mezelf dat het punt is gekomen, het punt waarop ik bepaalde angsten die ik in me heb aan te pakken. Het belemmerd me nu namelijk in mijn doen en laten en dat wil ik gewoon niet. Ik ben ervan overtuigd dat als ik eenmaal die drempel over ben en merk dat het niet altijd op teleurstelling uit hoeft te lopen ik heel snel weer de goede weg op loop. Ik ben iemand die als ik ergens voor ga er ook helemaal voor ga en op dit punt ben ik nu ook aanbeland. Misschien komt het ook omdat ik in de revalidatie veel erkenning krijg en ook herkenning ervaar, het is geen kastje naar de muur effect meer, de dingen die ik heb die hebben nu een benaming en dat geeft ook een stuk rust. Het zal wat tijd kosten, misschien zal het zelfs met vallen en opstaan gebeuren, maar ik ben er van overtuigd dat het me wel gaat lukken. Het veilig mensen op afstand houden is nu wel genoeg geweest, het gaat tijd worden dat ik ze weer toe ga laten. Zo ook in relaties, als ik geen mensen toe laat zal ik ook nooit die prins toe kunnen laten en hoe kan ik warme armen om me heen voelen als ik die warme armen niet toe kan laten. Het zijn wel die dingen waar ik naar verlang, het tegen iemand aankruipen, die liefde voelen en vooral die warmte voor elkaar kunnen ervaren. Niet meteen er vol inspringen, maar aftasten en elke keer een stukje dichter naar elkaar toe kunnen groeien. Het is ook wel een beetje genoeg geweest dat ik elke keer maar terug moet denken aan de teleurstellingen die geweest zijn, aan de oneerlijkheid van de mensen. Het gaat tijd worden dat ik nieuwe positieve dingen aan ga maken, positieve dingen waar ik dan weer naar terug kan kijken.

Ik voel me wel goed momenteel, heb het ook zeker niet slecht en ben ook niet echt ongelukkig, maar ik weet gewoon dat het beter en leuker kan. Het leven is te kort om er niet alles uit te halen en ik heb al tijd genoeg voorbij laten gaan. En ik weet het is vaak makkelijker praten dan het ook daadwerkelijk doen maar ik denk dat het ook wat gemakkelijker zal gaan omdat ik de juiste hulp heb. Het is goed dat ik momenteel bij de revalidatie loop (fysiotherapie en ergotherapie) want daar zitten de juiste mensen die hier ook bij kunnen helpen.

Ik besef me maar al te goed dat het niet van de één op de andere dag anders zal zijn, maar ik weet wel dat er verandering zal gaan komen. Stapje voor stapje kom ik wel daar waar ik komen wil en alleen al die gedachten geeft me nu een goed gevoel.

Ik heb regelmatig last van migraine, ik had dit als kind al en als ik het heb dan ben ik er ook echt goed ziek van, enige wat ik dan kan doen is naar bed gaan en hopen dat het snel weg trekt. Paracetamol werkt bij mij niet, soms neem ik codeïne paracetamol van de huisarts en die wil nog wel eens helpen maar ik heb ook Imigran neusspray. Ik moet deze gebruiken zodra ik de migraine aan voel komen, het werkt heel erg goed maar geeft wel even een bittere smaak in de mond. De neusspray is ideaal als je misselijk bent en moet spugen tijdens de migraine, zo spuug je de medicatie in ieder geval niet uit. Maar ik heb nu gelukkig ook van de huisarts Imigran tabletjes gekregen  die ik kan nemen als ik niet misselijk ben. Ik vond die bittere smaak van de neusspray namelijk echt een nadeel, als je misselijk bent is het niet anders dan is het ideaal dat er een neusspray is maar als ik niet misselijk ben dan gebruik ik toch liever een tabletje.

Nou dit was weer de lange update vanuit een zonnige huize Nantastic!

Ik wens jullie allemaal nog een heel goed weekend toe, geniet van het mooie weer en geniet vooral van elkaar!